Albert Einstein

dodano: 02/07/2007 00:11 • komentarze: 3 • odsłony: 11843 • kategoria: Postacie • dodał: DeeM

Albert EinsteinAlbert Einstein przyszedł na świat 14 marca 1879 r. w Ulm (Wirtembergia) w Niemczech. Jego matkę zaskoczyło to, ze jej syn miał bardzo dużą głowę. Mówić zaczął bardzo późno, jego rodzice niepokoili sie, czy na pewno urodziło im sie zdrowe dziecko. A może po prostu mały Albert czekał, aż zacznie mówić pełnymi zdaniami? W wieku pięciu lat zaczął uczyć sie w domu. Lekcje pobierał od prywatnego nauczyciela, w którego rzucał krzesłem, kiedy miał zły humor! Do szkoły zaczął chodzić, gdy miał sześć lat. Wbrew obiegowym opiniom trzeba podkreślić, ze uczył sie bardzo dobrze. Nie przyjaźnił sie z innymi dziećmi. Wolał bawić sie we własne zabawy oraz czytać książki. Nie lubił szkoły. W wieku 12 lat dostał książkę o geometrii euklidesowej, która odegrała olbrzymia role w jego dalszym życiu. Od lat 6 do 13 pobierał lekcje gry na skrzypcach. W domu uczono go judaizmu. W 1888 r. wstąpił do Luitpold Gymnasium - od tego momentu religii uczył sie w szkole. Do 16 lat samemu zagłębiał algebrę i geometrie. Potem - od 1891 r. - uczył sie matematyki, w szczególności rachunku, w gimnazjum.
W 1894 r. rodzina Einsteina przeniosła sie do Mediolanu, ale sam Einstein pozostał w Monachium. W 1895 r. oblał egzamin, który pozwoliłby mu studiować na Eidgenössische Technische Hochschule (ETH) w Zurychu i zostać inżynierem elektrykiem. W 1896 r. Einstein zrzekł sie obywatelstwa niemieckiego i przez kilka lat miał być bezpaństwowcem. Do 1899 nie obiegał sie o obywatelstwo szwajcarskie; otrzymał je w 1901 r.
Po nieudanej próbie dostania sie na ETH uczęszczał do szkoły średniej w Aarau w Szwajcarii. W ten sposób miał szanse rozpocząć w końcu studia na ETH. Podczas nauki w Aarau w swoim wypracowaniu (dostał za nie tylko nieco ponad polowe punktów !) dotyczącym planów na przyszłość Einstein napisał:
"Gdybym miał szczęście zdać egzaminy, pojechałbym do Zurychu. Byłbym tam przez cztery lata, studiując matematykę i fizykę. Wyobrażam sobie siebie jako nauczyciela tych właśnie nauk przyrodniczych, skupiającego sie na teorii. Mam predyspozycje do abstrakcji i matematyki, natomiast brakuje mi wyobraźni i zdolności praktycznych."
Rzeczywiście, w 1900 r. Einstein skończył ETH jako nauczyciel matematyki i fizyki. Trzech kolegów Einsteina ze studiów (m.in. Marcel Grossmann) zostało asystentami na ETH. Jednak Einstein na nikim nie wywarł większego wrażenia i jeszcze w 1901 r. bezskutecznie starał sie o posadę na jakimś uniwersytecie. Udało mu sie uniknąć służby wojskowej, gdyż skarżył sie na płaskostopie i żylaki. Do polowy 1901 r. był okresowo zatrudniony jako nauczyciel matematyki w Wyższej Szkole Technicznej w Winterthur. w tym czasie pisał:
"Porzuciłem ambicje dostania sie na uniwersytet..."
Albert EinsteinPrzez pewien czas uczył w prywatnej szkole w Schaffhausen. W końcu ojciec Grossmanna próbował pomóc Einsteinowi, rekomendując go dyrektorowi biura patentowego w Bernie. Einstein został ekspertem technicznym trzeciej klasy. Pracował w biurze patentowym w latach 1902-1909, na etacie od 1904 r. W 1906 r. stal sie ekspertem technicznym klasy drugiej. W wolnym czasie napisał bardzo wiele prac z zakresu teorii fizyki, a jednocześnie pozbawiony był bliższego kontaktu z literatura specjalistyczna. Albert Einstein
Einstein otrzymał stopień doktorski w 1905 r. na uniwersytecie w Zurychu, wówczas nie udało mu sie uzyskać posady na wyższej uczelni. Zaczął prace na podrzędnym stanowisku w biurze patentowym w Bernie.
W roku 1905 opublikował prace "O elektrodynamice poruszających sie ciał" ("Zur Elektrodynamik bewegter Körper") zawierająca podstawowe idee szczególnej teorii względności. Również w roku 1905 Einstein opublikował wyniki swoich prac nad ruchami Browna, korpuskularna teoria światła i zależnością pomiędzy masa i ciężarem (wzór Einsteina: E=mc2). Zaczął być uważany za jednego z najwybitniejszych i najbardziej oryginalnych uczonych na świecie.
W 1908 r. Einstein został wykładowca na uniwersytecie w Bernie. Zrobił habilitacje praca pod tytułem: "Konsekwencje dla struktury promieniowania wynikłe z prawa podziału energii dla ciał doskonale czarnych". Rok później Einstein został profesorem uniwersytetu w Zurychu, zrezygnował z wykładów w Bernie oraz z pracy w tamtejszym biurze patentowym. W 1911 r. Einstein został natomiast profesorem uniwersytetu Karola Ferdynanda w Pradze. W tym samym czasie zaczął przewidywać, jakiemu zagięciu ulegnie promień światła z odległej gwiazdy, przechodzący obok słońca. W przyszłości tego typu doświadczenie miało stać sie ważnym dowodem na prawdziwość teorii względności. W 1913 r. został mianowany profesorem na uniwersytecie w Berlinie, wówczas tez został dyrektorem Instytutu Fizyki Cesarza Wilhelma i członkiem Pruskiej Akademii Nauk (od 1914 r. mieszkał w Berlinie, ale nie wystąpił o przywrócenie obywatelstwa niemieckiego). Stanowiska te dały mu możliwość poświecenia tyle czasu na badania naukowe, ile sam pragnął.
Już dwa lata później - w roku 1916 - Einstein opublikował wyniki badan, tworząc ogólna teorie względności. Uczony poddał gruntownej analizie (po raz pierwszy od czasów Izaaka Newtona) prawa grawitacji. W tym czasie rozwinął także kwantowa teorie promieniowania. Albert Einstein
Gdy w 1919 r. brytyjska ekspedycja obserwująca zaćmienie słońca potwierdziła przewidywania Einsteina, stal sie on idolem prasy. Londyński "Times" napisał 7 listopada 1919 r. na pierwszej stronie: "Rewolucja w nauce - Nowa teoria wszechświata - Prawa niutonowskie obalone"
W 1920 r. po raz pierwszy wykład Einsteina w Berlinie został zakłócony przez antyżydowskie wystąpienia. Rozpoczęto szkalowanie go i dyskredytowanie jego prac. Einstein próbował odpowiadać tym zarzutom na lamach niemieckiej prasy. W 1921 r. po raz pierwszy odwiedził USA. Głównym celem miało być zbieranie funduszy dla hebrajskiego uniwersytetu w Jerozolimie. Mimo to Einstein wygłosił kilka wykładów na temat relatywistyki oraz odebrał medal Barnarda.
W 1921 r. przyznano mu nagrodę Nobla za odkrycie zjawiska fotoelektrycznego i prace w zakresie fizyki teoretycznej. Nagrodę odebrał podczas pobytu w Japonii w grudniu 1922 r. W tym czasie wiele podróżował: w 1922 r. odwiedził Paryż, rok później był w Palestynie. W 1925 r., po dokonaniu ostatniego ważnego odkrycia - dotyczącego związku miedzy falami i materia - Einstein pojechał do Ameryki Południowej. Pośród rożnych odznaczeń i wyróżnień, które otrzymał w tamtym czasie, były Copley Medal of the Royal Society w 1925 oraz Gold Medal of the Royal Astronomical Society w 1926.
Gorączkowy tryb życia i przepracowanie Einsteina spowodowały okresowe załamanie fizyczne w 1928 r. Jednak po spokojniejszym roku naukowiec odzyskał siły i powrócił do normalnego trybu życia. Od 1930 r. podróżował ponownie - znów odwiedził USA. Trzecia wizyta w tym kraju miała miejsce w 1932 r. i następowała po ofercie pracy w Institut for Advanced Study w Princeton. Einstein miałby tam spędzać piec miesięcy, a przez pozostałe siedem przebywałby w Berlinie. Tymczasem ze względu na żydowskie pochodzenie Einsteina jego sytuacja w Niemczech, w obliczu rosnącego w sile nazizmu, stala sie niezwykle niebezpieczna. Einstein przyjął amerykańską propozycje i wyjechał do USA w grudniu 1932 r. Nigdy już miał nie powrócić do Niemiec. W 1933 r. odwiedził Oxford, Glasgow, Brukselę i Zurich. Nastąpiła lawina ofert z uniwersytetów. A przecież w 1901 r. bezskutecznie starał sie o prace na jakiejkolwiek uczelni. Teraz biły sie o niego miedzy innymi Jerozolima, Leiden, Oxford, Madryt i Paryż. Okresowa w zamierzeniu wizyta w USA zaczęła przedłużać sie W 1935 r. Einstein otrzymał prawo stałego pobytu. W 1940 r. został obywatelem USA, jednakże postanowił zachować obywatelstwo szwajcarskie. Wcześniej pozbawiono go obywatelstwa niemieckiego. Jednym z jego wkładów w finansowanie wydatków wojennych było zlicytowanie rękopisu z 1905 r., dotyczącego szczególnej teorii względności. Osiągnął on cenę 6 milionów $. Manuskrypt ten do dzisiaj przechowywany jest w Bibliotece Kongresu USA.
Do końca życia Einstein pracował nad połączeniem w jedna unitarna całość teorii grawitacji z innymi teoriami pola, np. z teoria pola elektromagnetycznego. Prace te ostatecznie nie zostały uwieńczone sukcesem. Pomimo wkładu w rozwój korpuskularnej teorii światła (zjawisko fotoelektryczne), był przeciwnikiem mechaniki kwantowej, a szczególnie jej tzw. interpretacji kopenhaskiej (N. Bohr) opartej na pojęciu prawdopodobieństwa.

Albert Einstein


Oprócz wielu prac naukowych A. Einstein napisał także kilka prac popularyzujących własne teorie, m.in.: "Istota teorii względności (1922, wydanie polskie 1962), "Mein Weltbild" (1935), "Ewolucja fizyka" (wspólnie z Lepoldem Infeldem; 1947, wydanie polskie 1962). Pierwsze małżeństwo Einsteina zakończyło się rozwodem, drugie było szczęśliwsze. Z pierwsza zona miał dwoje dzieci, chłopców.
Einstein brał czynny udział w życiu politycznym. Podczas I wojny światowej głosił pacyfistyczne idee, które w latach następnych - w obliczu nazistowskiego zagrożenia rosnącej potęgi hitlerowskich Niemiec - zarzucił. Rosnące objawy antysemityzmu spowodowały, ze stal sie zdecydowanym orędownikiem syjonizmu. Gdy w roku 1939 niemieccy uczeni - Otto Hahn i Lisa Meitner - odkryli możliwość rozbicia atomu uranu, Einstein pod wpływem znajomych (m.in. Enrico Fermiego) napisał list do prezydenta USA Franklina Delano Roosevelta, w którym ostrzegał przed możliwością budowy przez nazistów bomby atomowej. W czasie II wojny światowej popierał prace zmierzające do budowy bomby jądrowej. W ten sposób stal sie inicjatorem Manhattan Project. Nie uczestniczył w pracach nad nim, chociaż zatrudniony był w Marynarce Wojennej USA na stanowisku doradcy. Mawiał wówczas: "Jestem teraz w marynarce wojennej, ale przynajmniej nie muszę mieć marynarskiego uczesania" Po wojnie uznał, ze dalsza rozbudowa arsenału jądrowego zagraża istnieniu ludzkości, przed czym nieraz publicznie ostrzegał. W podpisanym tydzień przed śmiercią ostatnim liście - adresowanym do Bertranda Rusella - zgadzał sie, aby jego nazwisko były wykorzystane w manifeście wzywającym wszystkie narody do porzucenia broni atomowej.
W dowód uznania za poparcie syjonizmu rząd izraelski zaproponował Einsteinowi w 1952 r. prezydenturę Izraela po śmierci pierwszej głowy tego państwa. Nie przyjął tego urzędu, ale równocześnie poczuł sie zakłopotany. Gdy Einstein odmawiał, zawsze starał sie nikogo nie urazić i nie zrobić nikomu przykrości.
W 1949 r. Einstein czul sie źle. Pobyt w szpitalu poprawił co prawda stan jego zdrowia, ale fizyk zaczął przygotować sie do ostatniej drogi. Swoje naukowe manuskrypty podarował hebrajskiemu uniwersytetowi w Jerozolimie. Dla tej właśnie uczelni zbierał fundusze, w latach 1925-28 był jego dyrektorem, ale w 1933 odrzucili ofertę pracy, gdyż był bardzo krytyczny wobec jego administracji. Albert Einstein zmarł w szpitalu w Princeton 18 kwietnia 1955 roku o godzinie 1:15 w nocy.

źródła: gecko.tele2.pl/ae/zyciorys.htm
Zobacz co sądzą o tym inni:
dodał: rzymol24 data: 2008-08-27 14:03:36
Wielki to był człowiek
dodał: Semi data: 2009-12-24 18:56:19
Tak, wiele dla świata uczynił .
dodał: SonGo data: 2011-03-06 21:27:29
i miał fajne portki ;)
Aby mieć możliwość komentowania, musisz być zalogowany. Nie masz konta? Zarejestruj się!
nieznane.pl Bądź na bieżąco! Subskrybuj nasz kanał RSS.Statystyki This Page Is Valid XHTML 1.0 Transitional :: ©2007-2009 nieznane.pl ::