Doświadczenie Crosse'a

Badacz elektryczności - Andrew Crosse. Zapewne nieliczni z Was znają to nazwisko. Jednak powinniście. Oto dlaczego.

Ilu ludzi na Ziemi, tyle może być teorii o powstaniu życia. Dla jednych to Bóg jest tą twórczą siłą, dla innych Chaos, z którego wszystko się wyłania, wybuch itd. A gdybym był ekscentrykiem tak wielkim, że powiedziałbym: "To, co żyje, powstało dzięki elektryczności"?

Andrew Cross, całkiem normalny i zdrowy na umyśle badacz, chciał pewnego dnia stworzyć kryształki krzemu, zatem zwyczajowo przepuścił elektrolit zawierający kwas solny i roztwór krzemianu potasu przez bryłkę tlenku żelaza. Możliwe, że podobne reakcje przechodziły w początkowych fazach istnienia naszej rodzimej planety.

Czternastego dnia Cross zauważył, że pośrodku bryłki poddanej działaniu elektryczności pojawiło się kilka drobnych białych narośli. Z kolei osiemnastego dnia powiększyły się i wypuściły kilka kilka włókien, dłuższych od wyrostków. Dwudziestego szóstego dnia przybrały rzekomo konkretny kształt małych zwierząt. Dwudziestego ósmego dnia stwory zaczęły poruszać odnóżami.

Jak się okazało, były to pajęczaki gatunku acari. Co do ich znalezienia się tam, są dwie hipotezy: albo przeniosły się do pomieszczenia z innego miejsca, choć już stwierdzono, że to niemożliwe, albo... Cross powtórzył prawa natury, dając tym stworzeniom życie. Pomyślcie, że to samo dzieje się teraz na Marsie, o ile są tam jakiekolwiek wyładowania elektryczne - planeta złożona jest z tlenku żelaza, więc jakiekolwiek wyładowanie ponawiałoby eksperyment.

Naukowcy oczywiście nie uznali tej teorii, chociaż eksperyment był kilka razy ponawiany. Sam Cross usunął się z życia publicznego.

Czyżby zabawa w Boga była aż tak łatwa?