Legenda o Myśliwym Herne

Legenda o myśliwym Herne to jedna z najdziwniejszych angielskich opowieści ludowych. Istnieje kilka wersji, związanych z rządami Ryszarda II (1377-99), Henryka VII (1485-1509), Henryka VIII (1504-1547), a nawet Elżbiety I (1558-1603). Każda inaczej przedstawia historię straszącego do dziś w parku w Windsorze myśliwego. W jednej z najbardziej rozpowszechnionych wersji tejże legendy Herne był łowczym królewskim, którego oskarżono (fałszywie, według niektórych przekazów) o paranie się czarną magią i na rozkaz króla powieszono na wielkim dębie. Według innych podań Herne popełnił samobójstwo, na tym właśnie drzewie się wieszając z rozpaczy po tym, jak król uwiódł mu córkę. Inna zaś wersja głosi, że został on zdradzony przez króla, którego wcześniej odważnie ocalił przed śmiercią, gdy ten został zaatakowany przez jelenia. Po śmierci Herne powrócił jako duch, przemieniony w oszalałego, bezwzględnego mściciela, z głową ozdobioną parą jelenich rogów-symbolem jego dawnej funkcji łowczego królewskiego.