Para wodna w atmosferach "gorących Jowiszów"

Najnowsze obserwacje planety pozasłonecznej HD 189733b, wykonane za pomocą Teleskopu Kosmicznego Spitzera, zdają się sugerować, że w atmosferze tego ciała znajduje się duża zawartość pary wodnej - informuje najnowszy numer czasopisma "Nature".
Większość odkrytych dotychczas planet pozasłonecznych, których liczba sięga już ponad 250, okazała się obiektami podobnymi do naszego Jowisza, lecz krążącymi bardzo blisko swoich planet macierzystych. Na skutek bardzo ciasnej orbity, której obieg zajmuje często tylko kilka dni, planeta porusza się bardzo blisko gwiazdy i jest rozgrzana do temperatury sięgającej nawet ponad 1000 stopni K. Stąd ciała takie często są przez astronomów nazywane gorącymi Jowiszami.

Najwdzięczniejszymi do badania obiektami tego typu są ciała, których orbita leży w płaszczyźnie naszego widzenia. Dzięki temu planeta może być wykryta jednocześnie za pomocą dwóch najpopularniejszych metod odkrywania planet - metody tranzytów i metody opartej na pomiarach przesunięć linii widmowych. Połączenie obu tych metod prowadzi do dokładnego wyznaczenia wszystkich ważnych parametrów planety, takich jak jej rozmiary, masa i wielkość orbity. Według prognoz teoretycznych cząsteczki pary wodnej, obok wodoru molekularnego, powinny być najbardziej powszechnymi cząsteczkami w atmosferach gorących Jowiszów. Niestety, wszystkie próby ich obserwacji, jak na razie, kończyły się niepowodzeniem.

Najnowszy numer czasopisma "Nature" przynosi przełom w tej dziedzinie. Grupa astronomów kierowana przez Giovannę Tinetti z Europejskiej Agencji Kosmicznej i Institut d'Astrophysique de Paris publikuje właśnie wyniki obserwacji tranzytującego gorącego Jowisza HD 189733b.

Obserwacje jego tranzytów były prowadzone za pomocą podczerwonego Teleskopu Kosmicznego Spitzera w różnych długościach fali, po czym astronomowie porównywali głębokości i długości trwania tych zaćmień. Okazało się, że planeta wyglądała na największą właśnie w długościach fali, w których najbardziej uwidocznia się para wodna. Może to więc silnie sugerować dużą jej zawartość w atmosferze HD 189733b.